Na een paar weken van voorbereiding en een mooi opgepimte golf 2 uit 1991 was het op donderdag 13 mei eindelijk zover, wij vertrokken voor een lange reis naar Rome op frituurvet. Om goed voorbereid met de auto goed op reis te kunnen gaan hebben we vooraf enkele zaken laten repareren c.q. zelf gerepareerd. Zo hebben we het volledige remsysteem vernieuwd omdat de auto nog maar voor 30% aan remkracht had en hebben we het oliefilter, dieselfiler, v-snaar en alle lampen vervangen. Uiteraard werd dit alles mede mogelijk gemaakt door de financiële steun van onze sponsoren: Jan van de Brink Bouwadvies, EFM Good Service APK en Onderhoud, Mulhuyzen Bliksembeveiliging, Bijlsoft ICT en HEMU Grafische Dienstverlening.

Ons roadteam bestond uit: Martijn van Ligten (Goedheiligman), Martijn van Munsteren (Zwarte Piet), Kaj Tyszka (M.Z.B – Man zonder Bijnaam) en Faiçal Farihi (Dinorider). Ons goede doel van de reis was het rijden voor Macha Works.

Onze trip begon al met een goede vertraging, want helaas liepen de voorbereidingen uit op nachtwerk en waren we niet heel fris en fruitig op moment van de start. Om 11 uur in de ochtend arriveerden we als laatste team op het vertrekpunt de Binnenrotte in Rotterdam. De band stond inmiddels volledig geïnstalleerd op het plein en was bezig met de soundcheck. Nog net genoeg tijd om alle dj apparatuur (die uiteraard ook mee ging op deze reis) aan te sluiten, zodat we na het laatste nummer van de band het aanwezig publiek nog van een achtergrondmuziek konden voorzien.

Uiteindelijk werden we wel als eerste bijgetankt met de Biodiesel van firma Biodieselkampen.nl en waren we eigenlijk klaar voor de start. Spullen in de auto, afscheid nemen van familie en vrienden, Rome, Here, We, Come..........

We hadden vooraf overlegd om samen met de jongens en meiden van de band te gaan rijden. Op deze manier konden wel elkaar tijdens de reis ondersteunen mochten er problemen komen en konden we elkaar helpen met het verkrijgen van de brandstof.

Onze eerste problemen waren echter al duidelijk voordat we überhaupt Rotterdam uit waren. We waren namelijk veel te zwaar beladen. En dan bedoel ik echt veel en veel te zwaar. De banden en de spatborden maakten namelijk bij elke kleine hobbel in de weg contact met elkaar. We dachten dit in eerste instantie op te lossen door de dakkoffer in het midden van het dak te plaatsen en zo het gewicht te verdelen, maar dit mocht helaas niet baten.

De eerste stop voor brandstof hadden we ongeveer 20 kilometer voor Venlo. De lokale Mc Donalds was zo vrij om ons te voorzien van de nodige ongefilterde frituurolie. Na 1,5 kloten (want dat was het) op de parkeerplaats kwamen we erachter dat het filteren van de olie een onbegonnen klus was, mede veroorzaakt door de lage temperatuur, wat de olie erg dik maakt. We besloten om de kleine hoeveelheid gefilterd materiaal in de brandstoftank te gooien en onze reis te vervolgen. Een slimme keuze uiteindelijk want de extra kilo's gewicht van de brandstof waren waarschijnlijk te veel geweest voor onze auto. Eenmaal voorbij Venlo liep onze auto steeds vaker aan op de banden, deze waren inmiddels al behoorlijk aan het inslijten en stonden op het punt van scheuren. Tijd voor rigoureuze maatregelen.

Gelukkig waren we niet geheel onvoorbereid op pad gegaan en hadden we de nodige materialen en gereedschappen op zak om de spatborden op een getto manier uit te ruimen. Na 1,5 uur beuken, knippen, schuren en slopen hadden we voldoende ruimte gecreëerd in de wielkassen. Dit met de nodige irritatie van slapende truckchauffeur en andere nieuwsgierigere voorbijgangers.

Met een vertraging van inmiddels dik 3 uur en de grens in zicht besloten we om eindelijk maar eens kilometers te gaan maken. Net over de grens reden we het team van de Evil Corsa voorbij die zo te zien met pech langs te weg stonden, het team van de band lag inmiddels dik voor ons door onze eigen vertraging.

Goed, eindelijk de Autobahn op, snelheid maken.......... Helaas de auto stopt ermee, wat nu weer..........

Auto op de vluchtstrook geparkeerd en hopen dat het de dieselfilter is die verstopt zit. Dieselfilter vervangen (we hadden er totaal extra 2 meegenomen) en maar hopen dat hij start. Gelukkig was dit het geval en kon onze reis verder gaan. 300 Kilometer verderop, het was inmiddels rond 7 uur, wederom stil langs de Autobahn. Nogmaals het dieselfilter vervangen, wat ook onze laatste reserve filter bleek. Wederom 300 kilometer gereden en voor de 3e stil langs de Autobahn bleek dat we te weinig filters hadden. Het was inmiddels 12 uur in de nacht en reken er dan maar op dat je nergens een filter kan scoren. Gelukkig wisten we hoe de auto ging reageren op het moment van stilvallen, waardoor we ditmaal niet op een vluchtstrook stonden, maar bij een Raststate. Uiteindelijk besloten de vrienden van de ANWB te bellen om ons weg te laten slepen naar een garage. Met een vertraging van 5 uur en een omweg van volgens ons meer dan 100 km arriveerde om 6 uur in de ochtend uiteindelijk de ADAC met een sleepwagen. De beste heer wilde ons wel slepen richting de Golf Dealer in Bruchsal waar we vast wel nieuwe filters konden krijgen.

Inmiddels hadden we onderhand van 5 verschillende personen (ADAC, Poolse Truckchauffeur, Pompbediende, Mc Donalds meneer en nog iemand die ik vergeten ben) te horen gekregen dat deze auto niet geschikt was om op deze brandstof te rijden en dat ze allen verwachten dat we het niet gingen halen. Volgens mij, als ze bijelkaar waren geweest hadden ze een poultje gemaakt!

Inmiddels was het rond 7 uur en ging de lokale volkswagen dealer open. De SS is volgens mij nog niet zo lang geleden vertrokken uit Bruchsal, want wij hadden te maken met een echte! Echter toen hij onze auto bekeek veranderde zijn chagrijnige hoofd in een fleurige stemming en had hij ook nog wel medelijden met ons.

We besloten dat doorrijden op Biodiesel geen optie was omdat we te weinig geld bij ons hadden om na iedere 300 kilometers een nieuw brandstoffilter te installeren. Dus de tank moest leggen. De SS had hier geen behoefte aan en kon ons niet vertellen waar dit wel mogelijk was. Uiteindelijk een slang, emmer en goede moed verzameld besloten we ergens achteraf de tank leeg te pompen. Dit bleek, van alle ideeën, de slechtste ever, want wie neemt nou om 8 uur in de ochtend na 1 uur slaap een volle slok biodiesel. Dit plan faalde dus net zo snel als ons humeur.

Via via kwamen we erachter dat er op het industrieterrein een dealer was in auto materialen, soort van brezan. Deze kon ons vast helpen. Hier 2 extra filters gescoord en een soort van WC ontstopper in de tank gegooid. We besloten om, als toevoeging van de WC ontstopper, de tank ook bij te vullen met normale diesel om de biodiesel beter vloeibaar te maken.

Na dit alles besloten om eindelijk maar eens richting Rome te gaan rijden. We waren namelijk al bijna 24 uur onderweg en waren Frankfurt nog maar net voorbij. Na 50 kilometer, stonden we als verwacht wederom stil. Dieselfilter verwisseld voor een origineel VW filter en doorrijden. We konden wel merken dat de auto inmiddels veel meer power had dan alleen op biodiesel. Uiteindelijk zijn we vanuit Bruchsal in één keer doorgereden naar Milan en bleken we uiteindelijk als eerste op de camping aan gekomen.

Na een goede maaltijd en een paar uur slaap in een barak, de tent bleef namelijk in de dakkoffer wegens het slechte weer, waren we helemaal de man!

Deze avond stond er een feest gepland in de The Hub in Milaan. Wij met onze dj spullen richting de The Hub om de apparatuur klaar te zetten, blijkt de band een vertraging te hebben en een ETA te hebben van 1.15 uur – de locatie hadden we tot 2 uur. Dan de apparatuur maar weer in de auto en aan het bier, wat uiteindelijk ook goed lukte. De volgende ochtend flink uitgeslapen wat nog best moeilijk was na enkele nachtelijke storingen en gilsessies van The Dino Rider, en de reis vervolgd richting Rome. De rest van de reis naar Rome verliep voorspoedig en rond 10 uur kwamen we aan op de camping. Dit maal was de band wel op tijd en hebben we een heerlijk feestje gebouwd op de camping. Na afloop van de BBQ en het feest op de camping besloten we nog naar de plaatselijk discotheek te gaan. Wat hier verder gebeurt is, is voor sommigen een raadsel. Gelukkig zijn wij doorgewinterde partygangers en hebben wij aan een aantal mensen de volgende dag moeten vertellen wat ze de avond ervoor gedaan hadden. Top entertaint en gelukkig hebben wij de foto's nog!

De stoet naar het colosseum vertrok rond 11 uur vanaf de camping. Rond half 12 gearriveerd voor de fotosessie en het afscheid van onze Wonders of Waste tour.

Na een kort bezoek aan Vaticaanstad, met de auto, klaar voor terugreis richting Nederland. Helaas hebben we het niet alleen op Biodiesel gered, maar wat een top weekend! Sponsoren, mede-reisgenoten, mede-deelnemers bedankt voor deze ervaring!